Jak wspierać dziecko podczas rozwodu rodziców?


Nasi psycholodzy Alicja Kreft oraz Lucyna Topka doradzają
jak wspierać dziecko podczas rozwodu rodziców.

<a href="https://pl.freepik.com/darmowe-zdjecie-wektory/dzieci">Dzieci plik wektorowy utworzone przez rawpixel.com - pl.freepik.com</a>
Rozwód jest trudnym doświadczeniem nie tylko dla rozwodzących się małżonków, ale również dla ich dzieci. Rodzice jednak mają duży wpływ na to, jak mocno dziecko odczuje skutki rozpadu rodziny. Mogą wiele zrobić, aby uczynić dla niego rozwód przeżyciem mniej bolesnym, jeśli będą skutecznie je wspierać zmniejszając stres i pomagając dostrzec pozytywne aspekty nowej sytuacji.

Fakty dotyczące rozwodu
    • badania pokazują, że dzieci niejednokrotnie potrzebują dużo więcej czasu na poradzenie sobie z sytuacją rozwodu niż dorośli;
    • to, czy rozwód będzie miał długofalowe skutki, zależeć może od relacji rodziców z dzieckiem zarówno przed rozstaniem, jak i po nim, od przebiegu rozwodu oraz warunków, w jakich dziecko później się wychowuje;
    • do najbardziej bolesnych konsekwencji rozwodu należy porzucenie przez rodzica - kiedy matka lub ojciec nie utrzymują z dzieckiem kontaktów, nie poświęcają mu uwagi, ono przeżywa utratę w sposób bardzo zbliżony do żałoby;
    • dzieci często obwiniają się o rozstanie rodziców i szukają w sobie przyczyn rozwodu, gorzej znoszą rozwód także wtedy, gdy rodzice w sytuacji kryzysu przed rozstaniem udają przed nimi idealną rodzinę; jeśli z dzieckiem nie rozmawia się na ten temat, to poczucie winy może trwać wiele lat.


 

 Błędy popełniane przez rozwodzących się rodziców
  • zbyt szybka rezygnacja z małżeństwa (pochopna decyzja o rozwodzie, podjęta w chwili emocjonalnego wzburzenia);
  • krytykowanie drugiego rodzica i kłótnie w obecności dzieci;
  • posądzanie drugiego rodzica o złe intencje bez wyraźnych dowodów na to;
  • całkowite zerwanie więzi z dzieckiem;
  • oczekiwanie od dziecka, że będzie przekazywało informacje na temat drugiego rodzica;
  • wykorzystywanie dziecka jako powiernika, oczekiwanie od niego wsparcia;
  • zmuszanie dziecka, by wzięło stronę jednego z rodziców;
  • uleganie dziecięcej manipulacji (podczas rozwodu dziecku łatwiej jest manipulować rodzicami, zwłaszcza jeśli pozostają w konflikcie);
  • nieprzestrzeganie ustaleń dotyczących kontaktów z dzieckiem.



Jak
powiedzieć dzieciom o rozwodzie?  - rady dla Rodziców
  • Przygotujcie się do rozmowy - kto, kiedy i w jaki sposób powinien powiedzieć dzieciom, że się rozwodzicie;
  • Jeśli to możliwe, w rozmowie powinniście uczestniczyć oboje;
  • Jeśli jedno z Was będzie musiało samo poinformować dzieci o planowanym rozwodzie powinno pamiętać, aby nie krytykować nieobecnego partnera;
  • Powiedzcie dzieciom o rozwodzie, zanim w rodzinie zajdą poważniejsze zmiany (na przykład jedno z was się wyprowadzi lub pojawi się nowy partner), ale dopiero wtedy, kiedy decyzja zostanie nieodwołalnie podjęta;
  • Zadbajcie, aby nikt i nic nie przeszkodziło Wam w tej ważnej rozmowie, wybierzcie odpowiedni czas i miejsce;
  • Pamiętajcie, że jedna rozmowa nie wystarczy. Zapewnijcie dzieciom możliwość zadawania pytań i wyjaśniania wątpliwości;
  • Wysłuchajcie, co dzieci mają wam do powiedzenia;
  • Upewnijcie dzieci, że je kochacie i że zawsze tak będzie, niezależnie od zmian jakie zajdą w waszej rodzinie oraz że nie są winne temu, że rodzice się rozwodzą.

Kiedy już powiecie dzieciom o rozwodzie zaakceptujcie pierwsze reakcje, niezależnie od tego, jakie będą.

Pomóżcie dzieciom uporać się z  emocjami, nie krytykujcie z powodu ich przeżywania. Pamiętajcie, że dzieci wzorują się na rodzicach także w kwestii wyrażania trudnych uczuć.


Jak postępować, aby zminimalizować negatywny wpływ rozwodu na dziecko?
Apel dziecka do rozwodzących się rodziców:
  1. Proszę nie wymagajcie, żebym to ja zdecydował, z kim będę mieszkać.
  2. Ustalcie plan, dotyczący tego, kiedy będę mógł się widywać z drugim rodzicem, jak będę spędzał święta, wakacje. Przewidywalność i jasność sytuacji są bardzo ważne dla mojego prawidłowego rozwoju.
  3. Nie angażujcie mnie w swój konflikt i nie róbcie ze mnie karty przetargowej. Nie chcę być instrumentem do przekazywania informacji. Nie mówcie mi, co wolno mi mówić drugiemu rodzicowi, a czego nie. Nie zmuszajcie, żebym szpiegował w jego domu. Nie kłóćcie się za moim pośrednictwem.
  4. Dotrzymujcie danych obietnic. Jeżeli ustalacie czas, który mamy spędzić wspólnie, postarajcie się nie zawieść i być ze mną. A jeśli coś wam wypadnie, proszę, poinformujcie mnie i wytłumaczcie, dlaczego tak się stało.
  5. Ostrożnie wprowadzajcie nowego partnera w moje życie. 
  6. Nie próbujcie również mnie rozwieść z drugim rodzicem.Jesteście dla mnie tak samo ważni, ale pełnicie w moim życiu inne role, uczycie mnie innych rzeczy, pokazujecie świat z innych perspektyw. Ważny jest też dla mnie kontakt z dalszą rodziną, Nie utrudniajcie mi kontaktu z nimi dlatego, że wy dwoje przestaliście się dogadywać.
  7. Zawsze magiczne znaczenie będą miały dla mnie słowa "wspólnie ustaliliśmy", "razem postanowiliśmy", "my uważamy, że…".To pomaga mi wierzyć, że mimo waszego rozstania potraficie ze sobą rozmawiać i wspólnie podejmować ważne decyzje.
  8. Postarajcie się być przy mnie razem w ważnych dla mnie momentach, choćby przez parę chwil.  Nauczycie mnie, że można szanować nawet tych, z którymi się nie dogadujemy, i współpracować z nimi w ważnych sprawach.
  9. Nie mówcie przy mnie źle o drugim rodzicu.To wy go tak widzicie, ponieważ jesteście źli i zawiedzeni, ale to nie oznacza, że i ja mam tak go postrzegać.
  10. W tej trudnej dla mnie sytuacji, zwróćcie uwagę na moje emocje.
  11. Zadbajcie o siebie, uporajcie się z własnymi emocjami, abyście nie przelewali na mnie swojej frustracji.

Drodzy Rodzice!

Pamiętajcie, że w sytuacjach trudnych i kryzysowych dzieci największej pomocy
i wsparcia potrzebują właśnie od Was.
Jeśli jednak trudno Wam poradzić sobie z kryzysem rodzinnym wywołanym przez rozwód i niepokoi Was stan emocjonalny dziecka warto rozważyć skorzystanie ze specjalistycznej pomocy (psychologa, psychoterapeuty, psychiatry dziecięcego).


Co w funkcjonowaniu dziecka powinno Was zaniepokoić, skłonić do wnikliwej obserwacji i być może poszukiwania specjalistycznej pomocy
:

  • rezygnacja z lubianych wcześniej form aktywności;
  • odsuwanie się od przyjaciół, ograniczanie dotychczasowych kontaktów rówieśniczych;
  • przejmowanie roli jednego z rodziców;
  • nasilone zachowania agresywne, w tym autoagresja;
  • znaczące pogorszenie ocen;
  • niewłaściwe zachowanie dziecka poza domem.

~ Alicja Kreft oraz Lucyna Topka

Bibliografia:

  1. Koniuszy M., "Rozwód w oczach dziecka”.
  2. Książek K., Stelmach M. "Dziecko ''kartą przetargową'' dla rozwodzących się rodziców? Bywa, że to ono cierpi najbardziej”.
  3. Reynolds L. R., "Pomóż dziecku przetrwać rozwód. Poradnik dla rozwodzących się rodziców", Bis, Warszawa 2012.

Zdjęcia:

Plik wektorowy - freepik.com
Zdjęcia wektorowe - freepik.com; Pixabay.com/pl


Komentarze (0)


Dodaj komentarz





Dozwolone tagi: <b><i><br>Dodaj nowy komentarz: